Koridor Saati

Bir koridordayız hepimiz. Uzun bir koridor; hani şu başı ve sonu gözükmeyenlerden. Ortalarında bir yerinde olduğumuzu varsayıyoruz bir şekilde. Ne mi yapıyoruz burada?.. Kimimiz ayağa kalkmış volta atıyor , kimimiz yanındakiyle muhabbet ediyor. Kimimiz serzenişte!. Kimimizse kitap okuyor. Bir kısmımız da müzik dinliyor. Pencerelerden süzülen ışıkla aydınlanıyoruz.. Çok ta umurumuzda olmuyor gerçi. Volta atanımız huzursuz, muhabbet edenlerimiz vaktin nasıl geçtiğinden ve mekandan bağımsız, serzenişte olansa mutsuz. Kitap okuyan kurgusunda kaybolmuş kitabının ya da hayat bulmuş ve vakti unutmuş. müzik dinleyense o anki türüne göre coşkulu ya da kederli...'Kendimiz'i anlattım size 'kendim'den bahsetmeden. Eğer soracak olursanız söyleyeyim.. Söyleyeyim ki beni  'hepimiz' in içinde aramayın!. Evet; kimi zaman volta attığım olmuştur, ya da muhabbete dalıp zamanı unuttuğum. Serzenişte de bulunmuşumdur bir müddet, kitaba kaptırıp kahramanlarında hayat bulduğum da olmuştur elbet, vaktime eşlik etsin diye dinlediğim müzikle oyalandığım da. Şimdi neredesin peki diye sorduğunuzu duyar gibiyim...Duvarın dibinde tekli bir bank var diğer banklardan uzakta, pencerelerden birinin tam karşısında. İşte ben oracıkta oturuyorum. Ve bekliyorum, saatin tam 12'yi vurmasını bekliyorum.